 |
Wychowywanie dzieci nie jest
rzeczą prosta tym bardziej dziś w czasach gdy większość Rodziców
jest zapracowanych, a dziecku pozostaje komputer i telewizor. Nawet
przyjmując najbardziej pozytywne oddziaływanie tych mediów : gry
rozwojowe lub edukacyjne, to w żadnym wypadku nie zastąpią one dziecku
opieki bliskich, nie dadzą uczucia miłości jakiej mają prawo od Nas
oczekiwać.
Coraz częściej zdarza się że praca nie kończy się w piątek lub nawet w
sobotę. Dla dziecka nie jest bowiem istotne czy pracujemy czy jesteśmy
na spotkaniu integracyjnym, dla dziecka istotne jezt że czuje się
opuszczane, zaniedbane, niekochane i nic nie pomogą nawet nasze
najbardziej logiczne zapewnienia.
Coraz częściej zdarza się że praca nie kończy się w piątek lub nawet w
sobotę. Dla dziecka nie jest bowiem istotne czy pracujemy czy jesteśmy
na spotkaniu integracyjnym, dla dziecka istotne jezt że czuje się
opuszczane, zaniedbane, niekochane i nic nie pomogą nawet nasze
najbardziej logiczne zapewnienia.
Większośc Rodziców uważa że okres wczesnego dzieciństwa do
siódmego roku życia nie ma większego znaczenia. Jak wykazały zaś
badania już na pierwszym etapie życia ( do2-go roku ) w dziecku
kształtuje się poczucie zaufania lub rezerwy w zależności czy może
liczyć na opiekę czy też jest zdany na samego siebie.
W kolejnym okresie do trzeciego roku zycia, dziecko przezwycięża swoje
słabości i ograniczenia. Stara się samo radzić w różnych
sytuacjach Podstawową potrzebą w tym okresie jest troska, akceptacja i
zrozumienie ze strony innych. Gdy jednak dziecko nie radzi sobie dobrze
w otoczeniu to ma poczucie wstydu i niższości.
Następny okres nazwiemy okresem zdobywania sprawności ( do 5 roku życia ).
Jest to czas nauczenia się wiązania butów, zapinania
guzików i wiele innych oraz przyjmowania zasad i reguł
działania. Dziecko które nie musi liczyć na pomoc starszych
nabiera zaufania do własnych możliwości i poczucia panowania nad
otoczeniem, a także szanuje reguły zachowań które Rodzice mu
wpoili. Często jednak zdarza się że Matka śpiesząca się do pracy
mówi : „ daj nie mamy czasu.” Nie wiedząc jak wielką
krzywdę mu wyrządza, ono bowiem odbiera to jako ocenę : „nie
robisz tego dobrze”, może to skutkować w dalszym okresie
zablokowaniem na podejmowanie decyzji.
Następny okres nazywany okresem wczesno - szkolnym, bo trwa on do 10
roku życia. Dziecko stara się w tym czasie być kimś ważnym, szanowanym
przez Rodziców, kolegów i nauczycieli. Zaspokojenie tej
potrzeby prowadzi do rozwoju poczucia odpowiedzialności i
systematyczności. Niespełnienie zaś prowadzi do poczucia mniejszej
wartości i braku sensu działania. To dlatego właśnie w tym okresie
następuje podział na dzieci zdolne i mniej zdolne. Bardzo trudno potem
tę granicę przekroczyć.
Ostatni okres dzieciństwa to okres nastoletni do 19 roku życia, można
ten okres nazwać okresem tożsamości, młody człowiek dąży bowiem w tym
czasie do niezależności i odpowiedzialności. Ile razy Rodzice robią
błąd mówiąc swojej pociesze, „ jak się raz spóźnisz
to się nic takiego nie stanie”. Raz oznacza dla Nastolatka że
może częściej otwierać granice od zasad i moralności.
Negatywny przebieg tego okresu prowadzi do tak zwanej negatywnej
tożsamości którą często spotykamy u przestępców,
alkoholików i narkomanów.
|
 |
